KRETA

Het meest zuidelijke en grootste aller Griekse eilanden scoort erg hoog. Het is een zonovergoten eiland met voor elk wat wils: van landschappelijk natuurschoon waarvan de Samariakloof (Europa's langste kloof: 18 km) het beste voorbeeld, machtige bergen en een grote verscheidenheid aan bloemen en planten. Kulturele hoogtepunt is Knossos getuigenis van de Minoïsche cultuur die verhaalt over de mythologische Minotaurus, half mens half stier, en die een belangrijke historisch fundament is. Het Griekse leven 'pur sang' kan geproefd worden in vissersplaatsen als Rethimnon, Chania en Agios Nicolaos....Een rondreis per huurauto geeft je alle vrijheid en de mogelijkheid om ondanks de grote toeloop aan toeristen een kijkje te nemen in het achterland waar de tijd vaak lijkt te hebben stil gestaan.

Bulletproof ?	Melons	Garland	Dwarf chapel	Tulipa	Wild orchid
Iris	Chania	Rethimnon	Matala	Cretan	Coastline
Curiousity	Loutro	Aradena	Kournas	Zaros	Chairs

REIS KRETA 2002

Dit verslag geeft een beknopte impressie van mijn hernieuwde (en daarmee 3e) bezoek aan Kreta. Het Kretavirus zit in mijn bloed maar voorjaar 2002 werd ik door de media gealarmeerd op een onbekend buikvirus dat veel toeristen deed besluiten af te haken. Gevolg: veel rust in de regio die toch al niet onder de voet gelopen wordt door toerisme. Het Zuidwesten van Kreta is mijn focus voor een weekje wandelen.

Agia Galini 16.05.03
Helaas mijn laatste avond op Kreta gaat in en morgen heb ik een vroege vlucht. Bijna kom ik in de verleiding om opstandig en wellicht onverstandig mijn wekkertje maar niet te zetten...maar ja de Drachmen, eh...Euro's raken op en dus is dat ook geen optie.
Kreta heeft opnieuw enorme indruk op me gemaakt. Het is er nu nog heerlijk rustig en toch al zomers warm (tot 25 C) en ‘s nachts wat afkoeling waardoor je uitstekend slaapt. De Mediterrane geuren, het intense licht en de ongekende wandelmogelijkheden lokken me keer op keer naar Griekenland. Ik heb nu nog een grote keuze aan leuke hotels en pensions die nog redelijk betaalbaar zijn (maar ook Griekenland wordt duurder met de intrede van de Euro). Ik heb op 3 verschillende "toplokaties" gezeten met steeds wijds zeezicht. Mijn wandeldoelen zijn niet allemaal ingevuld maar dat is reden temeer om in 2003 terug te keren. De ontelbare kloven waren echt het summum van de reis. Schrikbarend mooi door hun woestheid en vaak moeilijk te ‘tackelen' maar daarom juist des te uitdagender...

Op de heenreis mooi volgens timing gearriveerd en vervolgens met kleine huurauto op pad naar een inderhaast geregeld hotelletje in Matala want het was al laat in de avond. Met geen sterveling meer op de weg en een bijna lege tank en geen mogelijkheid deze weer te vullen is het wel even beangstigend om de weg kwijt te raken. Maar net voor middernacht arriveer ik op de plaats van bestemming. Voor het slapen gaan nog even nagenieten van de typische geuren die de avondlucht vulden...I'am home again!
Daarna begon de zwerftocht en mijn zorgvuldig opgestelde reisplanning liep in de soep want de afstanden zijn groot en de roep van de bergen domineerde zodat ik niet helemaal tot Paleochora ben doorgedrongen. Toch heb ik in dat weekje 700 km gereden en er ging geen dag voorbij of ik reed of liep in een mooie kloof. De Imbroskloof, het minder bekende broertje van Samaria is flink aan populariteit aan het winnen. Het verraste me dat er nu ook entree geheven werd. De meeste doen hem de "easy way down" terwijl ik de kloof visaversa bewonderde. Een hele kluif maar het is een natuurwonder maar schrok toch wel van het toegenomen wandeltoerisme. Tijdens de 2e wereldoorlog was dit de ontsnappingsroute voor 12.000 geallieerden. De fameuze Samariakloof is het doelwit geworden van duizenden wandeltoeristen. Tijdens een bezoek aan het eiland kun je er niet omheen want het is Europa's langste kloof. Als je nu zie dat er zo'n 15 bussen op het eindstation Chora Sfakia op vermoeide wandelaars staan te wachten dan zijn dat al snel 800 wandelaars per dag zijn en het is nog pas Mei!
Verder maakt Kreta zoals gezegd een hele vredige indruk als je de bekende badplaatsen maar mijdt en heeft 10 jaar afwezigheid van mijn kant wel wat schoonheidsfoutjes veroorzaakt maar de natuur zelf blijft imponeren.
Morgen dus naar huis, weg van warmte en vrijheid...dat zal een tijd duren eer de heimwee slijt. Help, of ben ik dan toch besmet....want na thuiskomst doet mijn hart -stikke- zeer ; hoort dat niet tot de gewraakte symptomen... ?

Zie verder: 'reisverslagen' onder rubriek 'reizen': http://www.griekenland.net